Verslag van Anne over de Wampex:
In de nacht van vrijdag op zaterdag liep ik samen met survivalmaatjes van Jan in ’t touw – survival en mijn dochter Else Mombarg voor het eerst de Wampex in Friesland.
Hoe bereid je je voor op een nachtelijke wandeltocht met eenvoudige hindernissen, maar met ingewikkelde puzzelopdrachten? Nou ja, met een rugzak vol droge kleding, proviand, pleisters en mogelijke nuttige dingen zoals een kompas, papier en potlood, en hoofd- en zaklampjes. Een beetje overleg van te voren en de website bekijken en gaan!
10 uur lang gelopen door weilanden en bossen, vele planken en vlotten over de sloten gehad, elkaar aangemoedigd, geholpen, gesteund en vooral veel lol gehad. Na ca 15 km kwam het keuzemoment voor de lange of de korte route, lees 21 of 28 km. Wij survivalaars kiezen altijd voor de zwaarste optie dus discussie daarover was er niet. Maar ik geef eerlijk toe dat voor mij de verleiding groot was om voor de korte te gaan. Omdat we in het begin een beetje moesten wennen aan de opdrachten, hadden we 5 extra kilometers gelopen en we moesten ook wat tijd inhalen, omdat we anders door de bezemloper uit de race gehaald zouden worden. We waren namelijk als een na laatste groep gestart, en al die fantastische vrijwilligers van de organisatie wilden ook een keer naar huis.
Het werd al licht toen we met de laatste routes bezig waren. Nooit gedacht dat ik ‘s morgens om 8.15 u zin zou hebben in erwtensoep. Maar het voelde als een soort ritueel om dit naar binnen te lepelen met een gloeiend gezicht en pijn in mijn voeten en benen. Wat een heerlijk gevoel dat we het gehaald hadden! Trots op ons team en ook op het andere team van Jan in’t Touw!